نوچى شۇ يوسۇندا ئالدىغا ئۇچرىغان قېرىنداشلىرى بىلەن سالاملىشىپ تۈمەن بويىغا كەلدى. ئۆركەشلەپ ئېقىۋاتقان تۈمەن سۈيى نوچىنىڭ شەھەر دەرۋازىسىدىن كىرىپلا ئۇچرىغان كۆڭۈلسىز كۆرۈنۈشلەرنى تازىلاپ كەتكەندەك بولدى.

نوچى بادام دوپپىسىنى كەينىگە سۈرۈپ، يەڭلىرىنى شىمايلىدى، ئۆزىنى دەريا بويىغا تاشلاپ، ئانا دەريانىڭ سۈيىنى قېنىپ-قېنىپ ئىچتى. ئانا تۇپراقنىڭ پۇراقلىرىدىن، ئانا دەريانىڭ ئەۋجىدىن سۆيۈنگەن نوچى ئېيىق تاپىنىدەك ئالىقانلىرىنى كۆتۈرۈپ ۋارقىرىدى:

-ئەزىزانە قەشقەر، مەن كەلدىم!!!

ئاپتورى: قىسمەت | سەھىپە: ماقالە-يازمىلار | ۋاقتى: 08-09-2011 | باھا: 7 پارچە | زىيارەت: 936 قېتىم

20-ئەسىرنىڭ باشلىرىدىكى قەشقەردە ئوتتۇرا ئاسىياغىچە نامى تارالغان سىيىت نوچى ئىسىملىك بىر زات ئۆتكەن. تارىخچىلار ئىزچىل تارىخنىڭ سىرتىدا قالدۇرۇپ كېلىۋاتقان، زامانىمىزدىكى بەزىلەرنىڭ نەزىرىدە دۆتلۈكنىڭ، ساۋاتسىزلىقنىڭ سىمۋولىغا ئايلىنىپ قالغان نوچى ئەينى دەۋردىكى خەلق نەزىرىدە رىۋايەت كەبى ئوبرازى، توغرا سۆزلۈكى، ھەقتىن يانماسلىقى بىلەن خاراكتېرلىنىپ تۇراتتى.

مېنىڭ ھەممىدىن بەكرەك ئويغا سالىدىغىنى – نوچىنىڭ پاجىئەلىك تەقدىرى، ئۆلۈم ئالدىدىكى پوزىتسىيەسى ئىدى. ئۇ قېچىپ كېتىش پۇرسىتى تۇرۇپمۇ ئۆزىنى ئۆلۈمگە تۇتۇش بېرىش ئارقىلىق، نېمىنىدۇر ئىسپاتلىماقچى بولغاندەك قىلاتتى.

ئاپتورى: قىسمەت | سەھىپە: ماقالە-يازمىلار | ۋاقتى: 31-08-2011 | باھا: 9 پارچە | زىيارەت: 1,352 قېتىم